سند مالكيت بنام خودشان به ثبت رسانيدند وهر دو برادر در آن ساكن بودند سپس بردار كوچك از آن خارج ودر جاى ديگر سكونت گرفته وپس از مدتي فوت مىنمايد ويك دختر از أو باقي ميماند وبرادر بزرگ آن عمارت را تحت تصرف داشت وپس از چند سال كه از فوت برادر كوچك گذشت برادر بزرگ مقدارى از آن عمارت را فروخته وبه مشترى اظهار داشت كه سهم برادر كوچك را هم در زمان حياتش خريده‌ام وفعلا تمام اين عمارت را مالك مىباشم ولى قباله وسند خريدم مفقود شده بعد برادر بزرگ هم فوت شده واولادى نداشت وهمان دختر برادر كوچك وارث عمويش مىباشد وما ترك عمو هم همين عمارت مزبور است وپس از فوت عمو دختر برادرش به مشترى مذكور اخطار كرد كه در اداره ثبت اين عمارت بنام پدر وعمويم مىباشد وپدرم سهم خود را به عمويم نفروخته بود لذا معامله عمويم را كه با شما كرده رد مىنمايم در اين صورت آيا ادعاى دختر كه مىگويد پدرم سهم خود را نفروخته مسموع است كه اگر دختر معامله‌اى را كه عمويش كرده بود رد نمايد سهم برادر كوچك از اين عمارت محكوم به ملك دخترش بشود يا نه وبر فرض محكوم شدن به ملك دختر چنانچه در حيات عمش رد معامله ومطالبه شفعه ننمايد مىتواند نسبت به سهم پدرش معامله را رد ونسبت به سهم عمويش مطالبه حق شفعه نمايد يا نه . ج - در فرض سؤال اگر دختر احتمال مىدهد كه عمويش خانه را از پدرش خريده باشد ظاهرا به خريدار حقي ندارد واگر علم دارد كه عمويش آن را نخريده وفضولة سهم پدرش را فروخته ودختر هم بعد از اطلاع آن را امضا نكرده مىتواند معامله را رد كند ودر اين صورت اگر خريدار اثبات نكند كه عموى دختر سهم پدرش را خريده حقي به آنچه مورد معامله بوده ندارد ولى مبلغى را كه بابت ثمن به عموى دختر داده طلبكار است وبايد از تركه أداء شود وبناءا على هذا الفرض حق الشفعة نيز براي دختر ثابت است .